Makuuchi dla odwiedzających

Sześć dywizji

Profesjonalne sumo ma sześć dywizji uszeregowanych według prestiżu. Makuuchi jest najwyższą, za nią plasują się juryo, makushita, sandanme, jonidan i jonokuchi. Według Wikipedii zapaśnicy zaczynają w najniższej dywizji i — jeśli pozwalają na to ich umiejętności — pną się w górę. Wyraźna granica oddziela dwie najwyższe dywizje, których zapaśnicy nazywani są sekitori, od czterech niższych, których zawodnicy określani są ogólnie mianem rikishi. Rangi wiążą się z różnym wynagrodzeniem, przywilejami i statusem.

Co oznacza to słowo

Makuuchi dosłownie oznacza „wewnątrz kurtyny". Wikipedia wyjaśnia tę nazwę odniesieniem do wczesnego okresu profesjonalnego sumo, gdy obszar odgrodzony kurtyną był zarezerwowany dla najwyżej sklasyfikowanych zapaśników, którzy siedzieli tam przed walkami. Dywizja ta jest jedyną objętą standardową transmisją na żywo w NHK i tylko jej przekaz zawiera dwujęzyczny komentarz angielski — podaje to samo źródło. Mówiąc prosto, to dywizja, którą większość kibiców ma na myśli, mówiąc „sumo".

Rangi w jej obrębie

Na szczycie Makuuchi znajdują się cztery rangi mistrzowskie zwane san'yaku: yokozuna, ozeki, sekiwake i komusubi. Wszyscy pozostali w dywizji to maegashira, numerowani od pierwszego w dół. Wikipedia podaje, że przed każdym wielkim turniejem zapaśnicy są brani pod uwagę przy awansie lub degradacji w zależności od wyniku w poprzednim turnieju, a yokozuna i ozeki podlegają surowszym kryteriom. Według tego samego artykułu liczebność dywizji jest ustalona na 42 zapaśników od 2004 roku.

Jak rzadko się tam trafia

Dotarcie do najwyższej dywizji jest rzadkością. Artykuł Wikipedii o rikishi podaje, że statystyki pokazują, iż tylko jeden na stu zapaśników zostaje zapaśnikiem Makuuchi, a większość kończy karierę, nigdy nie osiągając poziomu objętego wynagrodzeniem. Ten kontekst pomaga w ocenie twierdzenia, że pokaz w Kiyosumi prowadzi były zapaśnik Makuuchi. Jeśli to twierdzenie jest prawdziwe, osoba ta osiągnęła poziom, na który trafia niewielu. Ten przewodnik nie może potwierdzić niczyjej kariery i nie wymienia nazwisk wykonawców.

Turnieje i gdzie je oglądać

Każdego roku odbywa się sześć wielkich turniejów, a trzy z nich mają miejsce w Tokio, w Kokugikan w Ryogoku, w styczniu, maju i wrześniu — według Japan Sumo Association. Pozostałe trafiają do Osaki, Nagoi i Fukuoce. Każdy turniej trwa 15 dni — podaje Wikipedia — a najwyżej sklasyfikowani zapaśnicy walczą na koniec każdego dnia. Bilety na turnieje są sprzedawane przez stowarzyszenie, a nie przez pokaz rezerwowany na tej stronie.

Słowa, które możesz usłyszeć

Kilka terminów powtarza się na każdym wydarzeniu sumo. Mawashi to pas, który nosi zapaśnik. Gyoji to sędzia, a yobidashi to ringowy, który buduje i utrzymuje ring. Przed walką zapaśnicy powtarzają rutynę rozgrzewkową zwaną shikiri, rzucają sól do ringu jako symboliczne oczyszczenie i płuczą usta chikara-mizu, wodą mocy — według Wikipedii. Zwycięska technika nazywa się kimarite i jest ogłaszana po walce. Konferansjer na pokazie zwykle objaśnia te terminy, gdy się pojawiają.

Co to oznacza dla pokazu

Pokaz prowadzony przez byłego zapaśnika najwyższej dywizji ma więź z tym światem. To wciąż pokaz inscenizowany: organizator opisuje demonstracje, objaśnienia i możliwość wypróbowania przez gości ruchów treningowych. Nie oczekuj walk rankingowych, rankingów banzuke ani stosowania zasad turniejowych. Oczekuj konferansjera mówiącego po angielsku, który wyjaśni, co widzisz, i korzystaj z zamieszczonego tu słownictwa, aby nadążyć za przebiegiem.

Czytaj dalej: Pokaz kolacji sumo w Tokio: czy warto?